Interview Memetisch Manifest voor Kunstuur Rotterdam

nws03

EB:  Wat is het dan, dat je vasthoudt, en waarmee je je identificeert? Want iets van jou was toch in die fantasie van Miami…
AO: .. in die tuin op die verjaardag..
EB: .. waar je dan een beeld of emotie van…
AO: .. onthoudt..
EB: .. iets waarmee je jezelf identificeert, iets wat vanuit jou komt.
EB: Het punt is, als ik iemand zie huilen, op tv, los van de formats waarin het aangeboden wordt, ontdek ik bij mij in ieder geval ‘het verdriet’..
BS: .. het meeleven..
EB: .. in ieder geval het verdriet. Dat het een format is dat ik me zo dien te gedragen, is een tweede. Maar wat ik wel heb overgehouden is de ontdekking van het verdriet. Dat ik verdrietig kan zijn. En dat is authentiek. Sowieso. Ik kan verdrietig zijn. En dat is het identificatieproces. Is dat een voorstel?

Lees hier het hele interview